1/24/2012

1/20/2012

Dad al César do que es del César... 2

Un seguidor do blog envía isto para que se publique (está traducido):
REFLEXIÓNS SOBRE O IBI
Remitido por J. da parroquia B.M.M, de Madrid.
Nalgúns concellos de Madrid Esquerda Unida está a pedir á igrexa que renuncie ao privilexio da súa xención do IBI. E creo que pode ser bo aclarar á xente que é iso. Xa sabes, por se paréceche oportuno difundilo.
Nestes días levantáronse voces que solicitan que a igrexa deixe de estar exenta do pago do IBI, o imposto de bens inmobles, porque é un privilexio e porque nestes tempos de crises os concellos non se poden permitir o renunciar ao recadado por ese concepto. Quero con esta entrada aclarar algunhas cousas sobre ese suposto privilexio da Igrexa católica, facendo dúas consideracións.
 PRIMEIRA CONSIDERACIÓN
 A exención do IBI  (imposto sobre bens inmobles) non é en absoluto un privilexio especial da igrexa católica.
Por lei, están exentos de IBI:
·       Servizos públicos (Defensa, Seguridade, Educación e Servizos penais).
·       Os inmobles destinados a usos relixiosos por aplicación de Convenios coa Santa Sé, coa Federación de Entidades Relixiosas Evangélicas, coa Federación de Comunidades Israelitas e coa Comisión Islámica.
·       Pertencentes a gobernos estranxeiros ou que lles sexa de aplicación a exención por convenios internacionais.
·       Os pertencentes á Cruz Vermella.
·       Os terreos ocupados polas liñas de ferrocarrís e os edificios situados nos mesmos terreos.
·       Colexios concertados.
·       Pertencentes ao patrimonio histórico-artístico.
·       Entidades sen fins lucrativos
E non digamos as vantaxes fiscais de que gozan partidos políticos e sindicatos: Non teñen que declarar o ingresado por cotas, as subvencións, as doazóns, os rendementos das súas actividades económicas, os rendementos procedentes das rendas do seu patrimonio.
Pois xa ven:
Ninguén pide que partidos políticos e sindicatos renuncien ás súas enormes vantaxes fiscais.
Ninguén que paguen o IBI as mesquitas ou templos budistas.
Ninguén clama polo pago do IBI de embaixadas ou colexios, ou grandes palacios.
Nin esixen que o pague o exército ou as comisarías, as estacións de RENFE ou os cárceres.
Non. Nada de nada, pero que o pague a Igrexa.
  SEGUNDA CONSIDERACIÓN
  Leo que se pide o pago do IBI por parte da Igrexa porque nun momento de crise os concellos necesitan ese diñeiro. Pois se me ocorren varias cousas. Pero só me voua deter nunha delas. Esta crise está a xerar evidentemente unha gran pobreza. Que están a facer polos pobres as embaixadas, os propietarios dos grandes palacios, as mesquitas?? Que están a facer por eles os concellos? Porque a Caritas chegan cada día acoden enviadas polos seus concellos para que lles botemos unha man, xa que eles andan xustos de orzamento. Non os envían aos sindicatos nin aos partidos, ás mesquitas ou sinagogas, embaixadas ou legaciónss diplomáticas. Non. Envíanos ás parroquias.
Nesta parroquia levamos atendidas máis de 250 persoas sen traballo, das que xa conseguiron emprego máis de oitenta. Axudamos con alimentos a trinta familias ás que se enche o carro da compra dúas veces ao mes. E non é nada. Compañeiros teño que atenden a cento cincuenta familias. Pois xa ven a solución. Que o IBI o pague a Igrexa para axudar a saír da crise. Xusto á institución que máis está a facer por sacar adiante a esa xente, xusto a esa, que lle suban os impostos. E os partidos e sindicatos, tan solidarios eles, non van renunciar a algún dos seus privilexios? Ninguén vai pedir que paguen o IBI as embaixadas de USA, Rusia, Cuba ou China? Ninguén esixirá impostos ás mesquitas? E a Renfe? E á duquesa de Alba? Pois non, que pague a Igrexa. E mentres, os concellos enviándonos pobres porque eles non teñen orzamento.
Onte chegáronnos outras dúas familias derivadas desde a xunta municipal. Resulta divertido: Igrexa, que paguen vostedes o IBI, que hai que saír da crise, e de paso que me atendan a estas familias, que me quedei sen orzamento.
XA ESTÁ BEN DE CALAR!!
"O LEJÍA"
"quidquid incidit in liten"

1/15/2012

Dad al César lo que es del César y a Dios lo que es de Dios

Iso estudamos no Seminario, pero xa se ve que era no tempo dos Romanos. Hoxe "con la que está cayendo", con recortes a funcionarios, traballadores, IRPF, educación, sanidade... pero todos temos que arrimar o ombreiro para que? Para os de sempre: os banqueiros, a igrexa, os caciques...?
Se alguén dubida que é certo, pode velo aquí.

1/01/2012

Polbo á feira

Xa estamos no 2012, arrenegada sexa a crise esa do demo! Unha boa comida para empezar o ano é unha pulpada. Os compañeiros do Seminario que andan a gañar a vida polas Españas preguntan onde se pode por aí adiante comer un bo polbo á feira. Pois téñeno doado. Cando veñan por aquí o día que marchen achéganse a unha feira ou ben a un pulpeiro que as fins de semana poñen os caldeiros por Galicia adiante. E píndenlle que lles meta nunha bolsa de plástico o polbo sen picar coa súa auga, ben atado ao chegar á noite ao destino méteno no conxelador (calcular as racións da bolsa por cada vez que o van sacar). Cando logo o queiran comer, pois sácano a noite anterior para que vaia desconxelando, poñen auga quente nunha pota e meten a bolsa dentro sen que chegue a ferver. Sacan a bolsa quentiña, abren e cortan o polbo que estará riquísimo, coma na feira. Mesmo poden convidar aos amigos e dicir que o fixo un porque é un manitas cocendo o polbo.